“Yorgos Papandreu uzun bir aradan sonra Tayyip Erdoğan’ın mektubuna cevap verdi. Papandreu, bunu tam da çiftçilerin yol kesme eylemleri nedeniyle Yunanistan abluka altındayken yapmayı tercih etti. Bilindiği gibi Türkiye Başbakanı uluslararası antlaşmalar, anlaşmalar ve deniz hukuku ihlal edilirken diyalog istiyordu.

Ulusal hava sahamızın ihlalleri artık gündelik bir olay haline gelmiştir. Komşumuz, herhangi bir tavizle ilgili olarak, hatta Heybeliada Ruhban Okulunun yeniden açılması konusundaki müzakerelerde bile, Yunan Trakyasındaki Azınlık hakkında söz sahibi olabilmek için karşı taviz verilmesini istiyor.

Biz ise diyaloga evet diyerek kendi ayağımıza kurşun sıkıyoruz. Gönderdiğimiz mektupta, müzakerelerden sonuç alınamadığı takdirde, birlikte Lahey Adalet Divanına gitmeyi öneriyoruz. Oysa Türkiye ulusal karasuları ve hava sahası konularımızın savaş nedeni olduğunu açık bir şekilde dile getirmektedir. Türkiye 90 yıldan beri Yunanistan’ın tek taraflı belirlediği sınırları tanımamaktadır. Bunun yanısıra Lozan Antlaşmasına göre Türkiye’ye yakın olan adaların askerden arındırılması istenmektedir.

Kısacası, tedbirsiz bir şekilde mayın tarlasına giriyoruz; zira herhangi bir talebimiz olmadığı için Lahey’in bize verebileceği bir şey yoktur. Türkiye’nin ise her konuyla ilgili talepleri vardır. Tabii Türkiye’nin tüm uluslararası anlaşmaları ihlal ettiğini söylemeye gerek yoktur.

Bu bağlamda Sayın Erdoğan ile Dışişleri Bakanının, Papandreu’nun mektubunu ‘çözüm için umut verici’ ve ‘iyi niyetli ve genel olarak yapıcı bir ruha sahip, olumlu’ olarak nitelendirip sevinmeleri kadar doğal bir şey olamaz.

Düşmanların seni övmeye başlamışsa o zaman oturup düşünmen gerekir…”